...

Θ' ανοίξετε επιτέλους τα στραβά σας;
Πάλι αφήνουνε αυγά οι τυραννόσαυροι...

Κακναβάτος Ε.

Η μικρή Τερέζα...

Υπάρχει, λένε, ένα εντομοκτόνο που προκαλεί στις κατσαρίδες ένα "ψυχικό" ή "ενστικτικό" πατατράκ. Μετά την επαφή τους με την δραστική ουσία του εντομοκτόνου, οι κατσαρίδες αφού γυρίσουν στην κατσαριδοφωλιά τους αρχίζουν να τρώνε τις άλλες. Κανιβαλίζουν δηλαδή.

Υπάρχει, στα σίγουρα, ένα πράγμα που προκαλεί στους ανθρώπους ένα "ψυχικό" πατατράκ. Μετά την επαφή τους με την δραστική του ουσία, οι άνθρωποι αφού βγουν έξω από το σπίτι τους αρχίζουν να "τρώνε" τους άλλους. Κανιβαλίζουν δηλαδή. Το πράγμα αυτό λέγεται "ιδεολογία".
Υπάρχει σε πολλές συσκευασίες...
Αυτόν τον καιρό άνοδο στις πωλήσεις είχε το σκεύασμα με όνομα "Εθνική Ιδεολογία". Μια φωλιά εντόμων* που έχουν έρθει σε επαφή μαζί του είναι στον Άγιο Παντελεήμονα...

Παρακάτω αναδημοσιεύω το κείμενο που εξέδωσε το Δίκτυο για τους μετανάστες.
----
*κάθε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα είναι συμπτωματική.
Για εμάς ακόμα και οι φασίστες είναι άνθρωποι.
----

Να σπάσει το άβατο του Άγιου Παντελεήμονα

Το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών καταγγέλλει την επιχειρούμενη από Αστυνομία και Χρυσή Αυγή μετατροπή του Αγίου Παντελεήμονα σε άβατο για πρόσφυγες και προοδευτικούς πολίτες.

Χτες το απόγευμα μια αντιρατσιστική διαδήλωση αναρχικών κατέληξε στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα όπου και άνοιξε την παιδική χαρά. Υπενθυμίζουμε ότι ο τοπικός πυρήνας της Χρυσής Αυγής (που συνήθως εμφανίζεται με την επωνυμία Επιτροπή Κατοίκων) κρατάει παράνομα κλειδωμένη την παιδική χαρά εμποδίζοντας την πρόσβαση σε αυτήν. Οι αστυνομικές δυνάμεις που βρίσκονται μόνιμα στην περιοχή, και οι οποίες μέχρι τώρα δεν έχουν «αντιληφθεί» ποτέ τους δημόσιους ξυλοδαρμούς προσφύγων, επιτέθηκαν στους διαδηλωτές. Μαζί τους, όπως είναι το σύνηθες πλέον, οι γνωστοί «αγανακτισμένοι πολίτες» που τη μια παριστάνουν τους κατοίκους και την άλλη οργανώνουν την προεκλογική καμπάνια της Χρυσής Αυγής. Μετά την απώθηση των διαδηλωτών, τα ΜΑΤ συνέλαβαν Έλληνα κάτοικο της γειτονιάς γιατί… έπαιζε με το παιδί τους την απαγορευμένη παιδική χαρά. Σε χρόνο μηδέν (από ποιον πληροφορημένοι;), οι «αγανακτισμένοι» περικύκλωσαν το αστυνομικό τμήμα φωνάζοντας το χρυσαυγίτικο σύνθημα «Αναρχικοί και Μπολσεβίκοι αυτή η γη δεν σας ανήκει, απειλώντας τη ζωή του συλληφθέντα όπως και της δικηγόρου του Γιάννας Κούρτοβικ, καθώς και πετώντας αυγά και ντομάτες. Παρά το ότι διαπράττονταν αυτόφωρα αδικήματα μπροστά στα μάτια των αστυνομικών, και παρά το ότι οι τραμπούκοι εμπόδιζαν για ώρα την έξοδο των πολιτών από το τμήμα, ουδείς απωθήθηκε και ουδείς συνελήφθη…

Είναι πια προφανές ότι οι νεοναζί μαζί με την Αστυνομία προσπαθούν να μετατρέψουν τον Αγ. Παντελεήμονα σε άβατο για μετανάστες και προοδευτικούς πολίτες, θέτοντας έτσι σε εφαρμογή την κυβερνητική στροφή προς τα (ακρο)δεξιά. Είχε προηγηθεί η πολύμηνη σκέπουλα πάνω στα πραγματικά προβλήματα της τοπικής κοινωνίας, καθώς και η γιγάντωση του αισθήματος ανασφάλειας που γεννάει η οικονομική κρίση. Κράτος και φασιστικό παρακράτος επιχειρούν να μετατρέψουν τους μετανάστες σε αποδιοπομπαίους τράγους της κρίσης και των κοινωνικών προβλημάτων. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε.

Να αντιπαρατεθούμε με το ρατσισμό και το νεοφασισμό σε κάθε γειτονιά.

Να αθωωθούν οι πέντε συλληφθέντες αντιρατσιστές διαδηλωτές

Αθήνα 10/6/09

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

Remember, Remember...

Ριζοσπαστικός Προβληματισμός - Εξέγερση, κρίση, ταξική σύνθεση το 2009

(εδώ) εκτενής ανάλυση της ταξικής σύνθεσης στην Ελλάδα.

Αισιοδοξία στις Διεθνής αγορές...

Στην ίδια ιστοσελίδα, την ίδια ακριβώς στιγμή υπάρχουν δύο ειδήσεις: "Καλπάζει η ανεργία στις ΗΠΑ" και "Αισιοδοξία στις Διεθνής αγορές".

Ειδικά στην δεύτερη είδηση διαβάζουμε πιο κάτω: "Η βελτίωση της αγοράς εργασίας στις ΗΠΑ ενισχύει τις ενδείξεις για βελτίωση της παγκόσμιας οικονομίας".
Θα αναρωτηθεί κάποιος: μα πως γίνεται από την μία να καλπάζει η ανεργία και ταυτόχρονα να βελτιώνεται η αγορά εργασίας;
Όχι μόνο γίνεται, αλλά το ένα προυποθέτει τις συνέπειες του άλλου: για να βελτιωθεί η αγορά εργασίας πρέπει να γίνει πιο φτηνή η εργασία... η εργασία σαν εμπόρευμα πέφτει όταν η προσφορά (εργασίας) είναι μικρότερη από την ζήτησή της... αυτό συμβαίνει όταν αυξάνεται η ανεργία και ο ανταγωνισμός μεταξύ των εργαζομένων... έτσι πέφτουν τα μεροκάματα και αυξάνουν τα κέρδη των αφεντικών και μαζί με αυτά η παγκόσμια οικονομία.


Πρέπει να ξανατονιστεί: μία από τις διεξόδους από την κρίση είναι η δραστική υποβάθμιση της εργασίας. Και επειδή η ανάπτυξη, η λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας έρχεται πάνω από όλα, όλες οι κινήσεις θα είναι σε αυτή τη κατεύθυνση: πάση θυσία να μείνει η μηχανή σε λειτουργία...

... και η μηχανή αυτή όπως ξέρουμε καίει ιδρώτα, πόνο και αίμα... (... γέμισέ το παρακαλώ!)

Κάλπη ή Λουκουμά;

Πλησιάζει η μέρα των ευρωεκλογών και σύσσωμο το πολιτικό κατεστημένο (συν των αριστερών τύπου ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ) προσπαθούν να μας πείσουν να "μην πάμε στις παραλίες αλλά να πάμε να τους ψηφίσουμε".
Σωστά ειπώθηκε από κάποιους ότι ο τρόπος παρουσίασης του διλήμματος αγγίζει τα όρια του εκβιασμού. Αλλά θα ήθελα να ζουμάρω λίγο παραπάνω στο πως τίθεται το δίλημμα.
Αρχικά, υπό άλλες συνθήκες, η ψηφοφορία ή οι εκλογές είναι η τελική φάση μιας διαδικασίας διαλόγου και ζύμωσης των διάφορων τάσεων μιας κοινωνίας (εννοώ τοπικής κοινωνίας και όχι εθνικής ή υπερεθνικής). Οι εκλογές εκφράζουν την χρονική κατάληξη της διαδικασίας και την όσο το δυνατόν μορφοποίηση και αντικειμενικοποίηση των διαφόρων τάσεων. Με άλλα λόγια οι εκλογές είναι το σημείο εκείνο όπου τίθεται: "και τώρα πρέπει να αποφασίσουμε".
Οι εθνικές και υπερεθνικές εκλογές όμως, στην πορεία της αστικής κυριαρχίας διαμόρφωσαν το εξής κλίμα: διαλέξτε μεταξύ των υποψηφίων ποιος θέλετε να σας κυριαρχήσει εκπροσωπώντας σας (φυσικά παρουσιάζεται με πιο δημοκρατικούς όρους).

Μια αρχική διαφορά στις παραπάνω εκλογικές διαδικασίες είναι η ίδια συμμετοχή. Φαινομενικά και στις δύο υπάρχει συμμετοχή. Αλλά, η ουσιαστική διαφορά τους έγκειται σε αυτό που δείχνουν οι τωρινές ευρωεκλογές (και όλες οι άλλες τέτοιου τύπου): στην συμμετοχή ως θετική συμμετοχή συνδιαμόρφωσης και της συμμετοχής ως μη-αποχή.
Η μη-αποχή εκφράζει ακριβώς την θετική συμμετοχή από την ανάποδη: την παθητική συγκατάβαση επιβολής της εκλογικής διαδικασίας. Με άλλα λόγια: διαλέξτε εσείς ποιος θα εφαρμόσει δεδομένες πολιτικές, πολιτικές αναμφισβήτητες από το ίδιο το σύστημα. Η αστικοδημοκρατικές εκλογές λειτουργούν με όρους εγκλωβισμού, εσωθεσμικά. Δεν αναγνωρίζουν άλλες διαδικασίες έξω από αυτές. Στην ουσία είναι η υπαγωγή του συνόλου μιας κοινωνίας στις επιταγές μιας τάσης (από τις πολλές) της κοινωνίας και για αυτό είναι διαδικασία με έντονο ταξικό ανταγωνισμό. Η μη-αποχή είναι πραγματικά συγκατάβαση και αναγνώριση της διαδικασίας και παραδοχή αδυναμίας ή απουσία άλλης, εξωτερικής, διαδικασίας.

Κι επειδή οι αριθμοί ποτέ δεν λένε από μόνοι τους τίποτα, μια αποχή μεγάλης κλίμακας μπορεί να δείχνει ακριβώς αυτό που δεν θέλουν να δούνε οι αφέντες: την, σε ένα βαθμό, απονομιμοποίησή τους. Και για αυτό, τάχα μ' η μεγάλη αποχή θα οφείλεται στην επιλογή του εκλογικού σώματος να πάει στην παραλία...

Προσωπικά δεν αναγνωρίζω την εκλογική διαδικασία ως επίσημη. Δεν αναγνωρίζω τους μηχανισμούς που έχουν προκύψει μέχρι τώρα από τέτοιες εκλογές, σε υπερεθνικό αλλά και εθνικό επίπεδο.

Η δικιά μου αποχή θα εκφράζει ακριβώς αυτό που φοβούνται: της συνείδησης ότι δεν είναι νόμιμοι...

Μια σύντομη ιστορία (οικονομικών) μεταρρυθμίσεων.

Μια σύντομη ιστορία (οικονομικών) μεταρρυθμίσεων.

Στο άρθρο της Καθημερινής (εδώ), ίσως θα αναρωτηθείτε: είναι δυνατόν να απαγορεύονται οι τόκοι; Κι όμως είναι… και ήταν και στην «Δύση». Παλιά… πολύ παλιά.

Στον Μεσαίωνα, η εκκλησία απαγόρευε τα έντοκα δάνεια. Ο περιορισμός αυτός βασικά επιτρέπει να ανεβαίνουν οι τιμές μόνο σε σχέση με το ίδιο το εμπόρευμα. Ενώ τα έντοκα δάνεια θα σήμαιναν ότι όσοι έχουν λεφτά μπορούν να βγάλουν λεφτά και εκτός της παραγωγικής διαδικασίας, δηλαδή χρήμα από το χρήμα. Αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα την κυκλοφορία χρήματος ως εμπορεύματος και άρα θα επηρέαζε και τις τιμές των γενικών εμπορευμάτων.

Εκείνη την εποχή, μια οι ανακαλύψεις άλλων μερών στην γη, μια η πρόοδος στη μεταλλουργία, την ναυπήγηση, στην ύφανση κλπ πιέζουν όλα για εμπορική «απελευθέρωση». Κατά τον 16^ο αιώνα, έμποροι και τραπεζίτες [1] ήταν ασυγκράτητοι για εμπόριο και πλουτισμό που οδήγησαν βέβαια σε κατακτήσεις, πολέμους και στο δουλεμπόριο.

Για να γίνουν όλα αυτά όμως χρειαζόταν μια μεταρρύθμιση: Η παπική, καθολική ηθική ήταν σχετικά εγκρατής. Έτσι άρχισε η μεταρρύθμιση, με τον Λούθηρο και τελικά με τον Καλβίνο που θα επιτρέψει μεταξύ των άλλων και τον έντοκο δανεισμό και θα εξυψώσει την εμπορική επιτυχία σε θεϊκή. Ο προτεσταντισμός, όπως θα πει αργότερα ο Βέμπερ, ήταν η ηθική και η έναρξη του καπιταλισμού.

[1]Τότε όσες τράπεζες υπήρχαν δάνειζαν χρήμα αλλά άτοκα. Και τι κέρδιζαν; Κέρδιζαν επιρροή. Η κυριαρχία έχει πολλές μορφές. Μία από αυτές είναι και το χρήμα και είναι η πιο αποτελεσματική γιατί είναι διαμεσολαβημένη με τέτοιο τρόπο που εμπεριέχει ένα μέγεθος ποσοτικό, αντικειμενικοποιημένο.